Öldürme Hakkı
Yaşlı adam sarayın yüksek duvarının önünde durdu. Ağarmış saçlarını geriye atıp başını kaldırdığında, duvarın tepesindeki burçları ve mazgalların arasından devriye gezen askerleri gördü. Gözleri duvarı izleyerek az ötedeki devasa kapıya ulaştı. Kapı, üç ayrı boydaki kapının iç içe geçmesiyle kurulmuştu. En büyüğü duvar boyunda iki kanattan oluşuyor ve yalnızca kral girip çıkarken açılıyordu. Ortadaki, süvarilere ayrılmış daha küçük kanatlara sahipti. En küçüğü ise bu kanatlardan birinin içine açılmış, avamın kullandığı dar bir geçitti. Demir zırhlar ve perçinlerle tahkim edilmiş yapı zaptedilemez görünüyordu; büyük kanatlar kapandığında en üstte “Tanrı’nın Mümessili” ibaresi tamamlanıyor, parlatılmış perçin başları karanlıkta bir yıldırım silüeti çiziyordu. Kapı, önüne gelen her faniye kendi cürmünün küçüklüğünü hatırlatır ve dimağına varlığının gelip geçiciliğini fısıldardı. Yaşlı adam kapının eşiğine kadar yürüdü. Sırtındaki çantayı yere bırakıp içinden üç çakıl taşı çıkard...